B
Nauka

Bolesława Kawecka-Starmachowa

Botaniczka i mykolożka

26 września 1902data urodzenia
22 sierpnia 1965data śmierci
żyła 62 latadługość życia
Jaworznomiejsce urodzenia
5osiągnięć

Biografia

Bolesława Kawecka-Starmachowa urodziła się 26 września 1902 roku w Jaworznie. W latach 1921–1925 studiowała biologię na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, będąc związana z pracownią Kazimierza Rouppert w Zakładzie Botaniki Wydziału Rolniczego UJ. Jednocześnie ukończyła Studium Pedagogiczne i pracowała w biurze. W 1927 roku obroniła pracę doktorską z zakresu palynologii wiesiołków pod opieką Władysława Szafera. Po obronie pracowała przez pół roku jako nauczycielka w gimnazjum w Zbylitowskiej Górze, po czym wyszła za mąż za Karola Starmacha, z którym studiowała i współpracowała na UJ, wróciła do Krakowa. Tam znalazła pracę w Zakładzie Botaniki Wydziału Rolniczego UJ. W 1933 roku zrezygnowała z pracy na uczelni, poświęcając się wychowaniu dzieci i samodzielnym badaniom nad grzybami pasożytniczymi. W 1935 roku została członkinią Komisji Fizjograficznej PAU.

W czasie okupacji niemieckiej uczestniczyła w akcjach tajnych kompletów dla uczniów szkół średnich. Korespondowała z niemieckim hydrobiologiem Augustem Thienemannem w sprawie męża uwięzionego po akcji Sonderaktion Krakau. W ramach okupacyjnej serii poradnikowej Radź sobie sam wydała książkę Sto potraw z ziemniaków. W czasie wojny utraciła córkę – zmarłą na skutek zakażenia niemożliwego do wyleczenia w wojennych warunkach.

Po wojnie, wykorzystując znajomość z Teodorem Marchlewskim, biologiem związanym z komunistycznymi władzami, interweniowała w sprawie męża uwięzionego w ramach represji stalinowskich. W latach 1945–1958 ponownie była nauczycielką w krakowskich szkołach średnich (VII Liceum Ogólnokształcące im. Adama Mickiewicza, VI Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Kościuszki, II Liceum im. Króla Jana III Sobieskiego). W 1957 roku została członkinią komisji programowej przy ministerstwie oświaty do spraw nauczania biologii, a od 1963 roku - uczestniczyła w komisji programowej z tej dziedziny na poziomie wyższych szkół pedagogicznych. Do pracy uczelnianej wróciła na UJ, gdzie w latach 1953–1957 prowadziła zajęcia z metodyki nauczania biologii. Od 1958 roku aż do śmierci pracowała w Katedrze Botaniki na Wydziale Geograficzno-Biologicznym Wyższej Szkoły Pedagogicznej. W 1963 roku Wydział Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Jagiellońskiego przyznał jej stopień doktora habilitowanego (rozprawa Grzyby pasożytnicze Tatr), a rok później uzyskała stanowisko docenta.

Źródło: artykuł w Wikipedii

Najważniejsze osiągnięcia

  1. Obrona pracy doktorskiej z zakresu palynologii wiesiołków w 1927 roku.
  2. Członkostwo w Komisji Fizjograficznej PAU (1935).
  3. Wydanie książki Sto potraw z ziemniaków podczas okupacji w ramach serii Radź sobie sam.
  4. Stopień doktora habilitowanego w 1963 roku (Grzyby pasożytnicze Tatr).
  5. Stanowisko docenta nadane w 1964 roku.

Ciekawostki

?

Podczas okupacji brała udział w akcjach tajnych kompletów dla uczniów szkół średnich.

?

Wojenną traumą była utrata córki na skutek zakażenia.

?

Po wojnie interweniowała w sprawie męża uwięzionego w ramach represji stalinowskich.

Urodzeni w tym samym czasie

Wszyscy sławni →