Ewa Monika Guzik-Makaruk
Biografia
Urodziła się 11 listopada 1971 roku w Jaworznie.
Ukończyła studia prawnicze w Filii Uniwersytetu Warszawskiego w Białymstoku w 1995 roku. W 2000 uzyskała stopień doktora nauk prawnych na podstawie rozprawy Sekty religijne w Polsce. Studium prawno-kryminologiczne pod kierunkiem prof. zw. dr hab. Emila Walentego Pływaczewskiego. W 2009 uzyskała stopień doktora habilitowanego nauk prawnych za dorobek naukowy i pracę Transplantacja organów, tkanek i komórek w ujęciu prawnym i kryminologicznym. 23 września 2017 prezydent RP Andrzej Duda nadał jej tytuł profesora nauk prawnych.
Została nauczycielem akademickim Uniwersytetu w Białymstoku, objęła stanowisko profesora zwyczajnego. Została także wykładowcą Wyższej Szkoły Policji w Szczytnie. W 2018 wpisana na listę adwokatów Izby Adwokackiej w Białymstoku.
Była stypendystką wielu międzynarodowych instytucji, m.in. Uniwersytetu Marcina Luta w Halle i Wittenberdze, Uniwersytetu w Bernie, Uniwersytetu Arystotelesa w Salonikach, Uniwersytetu Ludwika i Maksymiliana w Monachium oraz Fundacji Aleksandra von Humboldta.
Jej praca naukowa obejmuje blisko 160 publikacji, dwie monografie i redakcje trzech monografii, a także liczny udział w konferencjach krajowych i zagranicznych.
Współtworzy i kieruje Szkołą Prawa Niemieckiego organizowaną przez Wydział Prawa Uniwersytetu w Białymstoku we współpracy z Wydziałem Prawa Humboldtów w Berlinie.
W lipcu 2014 została zaproszona do realizacji projektu ALPhA, finansowanego przez Ministerstwo Nauki Republiki Federalnej Niemiec. Projekt poświęcony jest przestępczości związanej z parafarmaceutykami i fałszowaniem leków. Będzie realizowany do kwietnia 2017, a Ministerstwo przeznaczyło na jego realizację 1,5 mln euro. Uczestnikami projektu są naukowcy ze wszystkich 28 krajów Unii Europejskiej.
Promotor pracy doktorskiej Emilii Jurgielewicz-Delegacz pt Wypadek w komunikacji z udziałem osób niepełnosprawnych ze szczególnym uwzględnieniem osób niewidomych i słabowidzących. Studium prawno-kryminologiczne, która uzyskała w 2015 nagrodę Rzecznika Praw Obywatelskich w konkursie na najlepszą pracę doktorską poświęconą wykluczeniu społecznemu.
Członek wielu towarzystw naukowych, w tym Stowarzyszenia Popularyzacji Wiedzy Prawnej (prezes), Towarzystwa Naukowego Prawa Karnego, Societas Humboldtiana Polonorum, Polskiego Towarzystwa Kryminologicznego imienia prof. Stanisława Batawii.
Pełniła liczne funkcje i członkostwa w organach naukowych i rządowych, m.in. Prodziekan ds. nauki na Wydziale Prawa UwB (2012–2019) oraz członek Krajowej Rady Transplantacyjnej, a także przewodnicząca różnym komisjom i zespołom.