Erazm Kazimierz Grotowski
Biografia
Urodzony w Jaworznie w 1865 roku, Erazm Kazimierz Grotowski był oficerem saperów armii cesarsko-królewskiej. Po ukończeniu szkoły realnej kontynuował naukę na politechnice, a następnie w Technicznej Akademii Wojskowej w Wiedniu. Był specjalistą od materiałów wybuchowych i gazów bojowych, a w 1914 objął stanowisko szefa Oddziału Chemicznego w Komitecie Wojskowo-Technicznym oraz kierownika komisji ds. masek przeciwgazowych.
W listopadzie 1918 przyjechał do Warszawy i poślubił Amelię Różycką. Został przyjęty do Wojska Polskiego i objął stanowisko komendanta zbrojowni w Krakowie. W lutym 1919 powrócił do Warszawy, do Ministerstwa Spraw Wojskowych, na stanowisko szefa Sekcji Chemicznej w Departamencie VI Artyleryjskim, zastąpił inż. Stanisława Mincewicza. 10 marca 1920 został wyznaczony na stanowisko II pomocnika szefa Departamentu V Uzbrojenia – szefa Sekcji 5 Chemicznej. 1 maja 1920 został zatwierdzony w stopniu generała podporucznika.
W sierpniu 1921 objął funkcję pomocnika szefa Departamentu III Artylerii i Uzbrojenia. Z dniem 15 lipca 1922 został II zastępcą generalnego inspektora artylerii. 8 października 1924 Prezydent RP nadał mu tytuł generała dywizji, a 31 października 1924 przeszedł do stanu spoczynku. Zmarł w Warszawie 15 września 1942 i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera S-5-7). Jego żoną była Amelia z domu Różycka (1862-1940).